گزارش صعودبه دامنه کسراداغ

جمعه مورخه 88/3/22ساعت ده صبح مشکین شهررابه قصدصعودبه منطقه قوردلی گول(goordli gol)دردامنه کسراداغ ترک می کنیم.علت تاخیرطبق معمول کم لطفی یکی ازدوستان است.پس ازرسیدن به روستای موئیل مسیرمان رادرجاده خاکی زمین گرمایی ادامه داده ووقتی به موازات رضوان دره می رسیم اتوموبیل رادرکناره راه پارک کرده وبه سوی ابتدای رضوان دره حرکت می کنیم.هواعالی است وبارش باران درچندروز اخیرسبب طراوت هواورشدگیاهان شده ومنظره جالبی ایجادکرده است.همه جاآلاچیق های عشایردیده می شودوکوه به تصرف آنهادرآمده است.پس ازنیم ساعت به ابتدای رضوان دره می رسیم.بالا رفتن ازشیب تنداین دره باوجودسخت بودن لذت بخش است وشکل مسیرومناظراطراف بسیارجالب می باشد.به عنوان نمونه ازقسمت های فوقانی دره کل دورنمای قله آیقاروتندیرلی دیده می شود.باقیمانده های برف زمستانی درهمه جاپرکنده است.پس ازحدوددوساعت به انتهای دره رسیده وبه دره زیبای ساری گونی(sari goney)که عمودبررضوان دره قرارداردمی رسیم.(درمورداین مسیردرمطلب ،زیباترین مسیرصعودبه سبلان ،توضیح داده شده است).

به علت سردی هوادراین قسمت ازکوه هنوزگیاهان بطورکامل رشدنکرده اندولی باوجوداین ساری گونی بازهم فوق العاده زیباست.پس ازپشت سرگذاشتن ساری گونی به کنارآبگیرقوردلی گول می رسیم.ساعت سه ونیم بعدازظهراست .اطراف قوردلی گول یکی اززیباترین مناطق پیرامون ساوالان می باشد.کسراهنوزبرف انبوهی برخودداردوقله سلطان بامه پوشیده شده است.اطراف قوردلی گول توده های عظیمی ازبرف یخ زده دیده می شود.دره هرم چال هنوزمالامال ازبرف است وبرای ورودبه آن بایددوسه هفته ای صبرکرد.نهارمختصری خورده وساعت پنج ونیم آهنگ بازگشت می کنیم.هوابطورناگهانی ابری می شودواحتمال بارش باران می رود.بدلیل شیب زیاددره ترجیح می دهیم ازکوره راهی که شیب کمتری داردپایین برویم،هرچندکه مسیرمان طولانی ترمی شود.دراواخرمسیررگبارباران وبدنبال آن تگرگ آغازمی شودومادرکنار تخته سنگ بزرگی زیرنایلونی که به همراه داریم پناه می گیریم ووقتی می بینیم بارش باران طولانی شده است چای دم می کنیم وهمانجازیرنایلون بساط چای رافراهم می کنیم.ساعت هفت ونیم باران کمترمی شودومابه سمت اتوموبیل حرکت می کنیم.ساعت هشت کنارماشین هستیم ومن طبق معمول برای آخرین بارساوالان رانگریسته وزمزمه می کنم:

دومان سالامات قال                 داغ سالامات قال               والسلام

                                                               

                                                                                  رضوان دره-88/3/22

                                                                            قوردلی گول-88/3/22

                                           دورنمای قله کسراازکنارقوردلی گول-88/3/22

گزارش کوهپیمایی درشیروان دره

این جمعه(88/3/15)تصمیم گرفتیم برای کوهپیمایی به شیروان دره برویم.این دره یکی اززیباترین مناطق اطراف مشکین شهرمی باشدکه شهرت زیادی بین کوهنوردان منطقه وحتی سایرمناطق ایران دارد.این دره ازآبگرم شابیل درشمال کوه ساوالان شروع شده وبطول 12کیلومترتانزدیک شهرلاهرودادامه می یابد.درموردوجه تسمیه این دره دونظریه وجوددارد.افرادمحلی معتقدنداین دره متعلق به زنی بنام شیروان بوده است وبه همین دلیل شیروان دره نامیده شده است.مطابق نظریه دوم چون سپاهیان شیروان شاه حین جنگ باشیخ حیدر(پدرشاه اسماعیل صفوی)دراین دره کمین کرده وباغافلگیرکردن شیخ حیدراوراکشته اند,ازآن پس این دره شیروان دره نام گرفته است.علت شهرت این دره اولاصعب العبوربودن بیشترقسمت های آن است که سبب شده بوددرگذشته این دره به محل زندگی وحوش بدل شده وکمترکسی جرات ورودبه قسمت های عمیق آنراداشته باشد.ثانیااین دره دارای صخره هاوبریدگی های کم نظیری می باشدکه منظره ای سهمناک به آن می دهد.ازبعدتاریخی هم علاوه برروایت موجوددرزمینه کشته شدن پدرشاه اسماعیل دراین دره,می گویندنادرشاه افشارحین عزیمت به مغان برای تاج گذاری ,به دیداراین دره آمده ومحلی که اوایستاده وازآنجابه دره نگریسته است هنوزهم نادرباخان یعنی محلی که نادرازآنجادره رانظاره کرده است,نام دارد.                                                                       ساعت هشت صبح مشکین شهررابه قصدشهرلاهرودترک می کنیم.هواعالی است وهمه چیزبرای یک برنامه کوهپیمایی مهیاست.اتوموبیل رادرلاهرودپارک کرده وباماشین کرایه ای به سمت آبگرم شابیل حرکت می کنیم.چندکیلومترجلوترراه به دره نزدیک می شودوماپیاده می شویم وازکوره راهی که به داخل دره می رودبه درون دره سرازیر می شویم.دراین قسمت دره عمق زیادی نداردوازعظمت وابهت وسهمناکی شیروان دره هنوزخبری نیست.

                                                            شیروان دره-88/3/15

                                                                                        شیروان دره -88/3/15

                                                                             شیروان دره-88/3/15                                        

پیگیری ادامه گزارش وتصاویردیگری از شیروان دره درادامه مطلب

ادامه نوشته

گزارش صعودبه آیقار

روزجمعه هشتم خرداد 88ساعت هفت صبح به قصدصعودبه ارتفاعات آیقارمشکین شهرراترک می کنیم.هوانیمه ابری است واحتمال بارش باران بسیاراست.یکی ازاعضای گروه طبق معمول خواب مانده است وکمی پس ازمابه آبگرم قینرجه می رسد.زیادتعجب نمی کنیم چون اولین بارنیست که این اتفاق می افتد.درهرصورت اتوموبیل رادرآبگرم پارک کرده وحرکتمان رااغازمی کنیم.بادنسبتاشدیدی می وزدوتلفیق هوای نیمه ابری وبادشدیدخبرازیک صعوددشوارمیدهد.ازآبگرم قینرجه به طرف جنوب وابتدای دره آیقارحرکت می کنیم.محوطه مسطحی که بین قینرجه وارتفاعات آیقارقرارداردکاملاسرسبزاست وعطرگلهای وحشی ازهرسوبه مشام می رسد.ساعت 9به ابتدای دره آیقارمی رسیم.تعدادی ازکوهنوردان مسن کنارچشمه کوچکی که دراین مکان قرارداردبرای صبحانه توقف کرده اند.سن بعضیشان بالای هفتاداست.بادیدن آنهاغرق لذت می شوم ودردل به ایشان تبریک می گویم برای استقامتی که به خرج داده وبه این محل رسیده اند.کناررودخانه صبحانه می خوریم ومحیای حرکت می شویم.راهی بس دشواردرپیش داریم.سراسروجودم سرشارازشوق صعوداست .دراین فصل سال تاکنون به این ارتفاعات صعودنداشته ام وبرای نظاره منظره آیقاردراین موقع ازسال لحظه شماری می کنم.ازسربالایی تندی که درابتدای دره قرارداردبالا می رویم ودوباره به کناررودخانه سرازیرمی شویم.مسیردره دراین فصل برای صعودامن نیست.رودخانه دربیشترقسمت هااززیرتوده های برف جاریست وحرکت ازروی این توده های برف خالی ازخطرنیست.به همین دلیل ازسربالایی شرقی دره بالامی رویم.سربالایی نفس گیری است وبایدآنقدربالارویم تابه راه مالرویی برسیم که تاآیقارادامه می یابد.نگران مسدودبودن راه توسط برف هستم چون اگرچنین باشدبایدبرف رادورزدکه هم ازنظرزمان وهم انرژی به ضررمان است.یک ساعت ونیم طول می کشدتابه راه مالروبرسیم.خوشبختانه راه بازاست وساعت یازده ونیم به ابتدای سربالایی تندی می رسیم که به محوطه آیقارمنتهی می شود.

                                                                

                                             ابتدای دره آیقار-88/3/8

نمای بی نظیری ازاعجازطبیعت پیش رویمان گشوده می شود.آیقاردراین فصل واقعازیباست.دره مالامال ازبرف است وتنهادربعضی ازقسمت هابرف آب شده وگیاهان شروع به رشدکرده اند.آب چشمه هابه آب ناشی ازذوب شدن برف پیوسته وجوشان وخروشان به پایین سرازیرمی شود.آب دربیشترمسیراززیربرف جاریست وتنهاصدای انرامی توان شنید.ازمیان برف هاراهی یافته وبه صعودادامه می دهیم.هرچه جلوترمی رویم برف بیشترمی شود.ساعت دوبه محوطه آیقارمی رسیم.محوطه سراسرپوشیده ازبرف است .قله درجنوب غربی استوارومغرورمارانظاره می کندولی دراین برنامه نمی توانیم به دیدارش رویم چون هدفمان ادامه مسیربه طرف تندیرلیست وازنظرزمانی امکان صعودبه خودقله رانداریم.

                       

                                                                  آبگیرصمدگولی-هشتم خرداد88

                                                   

                                                                                         دره آیقار88/3/8

                       برای پیگیری گزارش صعودبه ادامه مطلب مراجعه نمایید.

ادامه نوشته

باساوالان چه کرده ایم؟

باعروس کوههای ایران چه کرده ایم؟چه برسراین کوه وطبیعت اطرافش آورده ایم؟ساوالان درحال مرگ تدریجی است وماگویی مسخ شده ایم وکوروکرتنهابه نظاره نشسته ایم.کوهنوردانی که رنج راه به جان خریده وبه قله می رسندقطعاوضع اسفناک قله ودریاچه رادیده اند.دریاچه به گورستان قوطی کنسروتبدیل شده است.پلاستیک وظروف یکبارمصرف درجای جای قله پراکنده اند.پلشتی رامابه ساوالان آوردیم وگرنه این کوه مظهرپاکی بود.اطراف پناهگاه بیشتربه زباله دانی شبیه است تاکمپ.احداث راه ماشین روبه پناهگاه سبب هجوم افرادی شدکه هیچ ارزشی برای کوه قایل نبودندواگرنبوداین راه سهل وآسان محال بودکه بتوانندخودرابه این محل برسانند.بیشتراین افرادحتی توانایی صعودبه قله راندارندوازابتداواگرکمی جانسخت ترباشندازاواسط راه برمی گردندوعطای صعودرابه لقایش می بخشندوتنهاارمغان آنهابرای ساوالان زباله وانهدام طبیعت خواهدبود.کوهنوردواقعی بااتوموبیل به پناهگاه نمیرود.کوهنوردواقعی لذت رسیدن به پناهگاه رابعدازچندین ساعت کوهپیمایی وعرق ریختن می داندواین لذت راباهیچ جیپ ولندروری معاوضه نخواهدکرد.کوهنوردواقعی می داندکه

پایین آوردن چندقوطی کنسروازقله کارزیاددشواری نیست.کوهنوردواقعی می داندکه شیشه دویست سال طول می کشدتاازبین برود.اومی داندکه ظروف یکبارمصرف سالهامهمان ناخوانده کوه خواهندبودوبازمی داندکه مهمان کوه است وهدیه مهمان به میزبان پلشتی نخواهدبود.ماراچه شده است؟چرامی خواهیم پای افرادی رابه مکانی بازکنیم که کوچکترین حرمتی برایش قائل نیستند.پیرزن هفتادساله ای رابالندرورتاپناهگاه می آوریم وصبح فرداصدمترنرفته باحال زاروپس ازچندین باراستفراغ وتنگی نفس وبالارفتن فشارخون وچندین دردومرض دیگرپایین آورده وباهمان لندرورعازم بیمارستان می کنیم.ازاین صعودشروع نشده به انتهارسیده,چه چیزعایدفردموردنظروکوه شده است.برای کوه چندکیلوگرم زباله وبرای آن کوهنورددازکارکنان بیمارستان ودربدترین حالت شایدازکارکنان سردخانه بایدپرسید.

بیشترکوهنوردان واقعی مدتهاست که مسیرصعودخودراازپناهگاه به جانپناه غربی تغییرداده اندچون دراین مسیرآلودگی وپلشتی کمتراست وپای ناکوهنوردان هنوزبه این مسیربازنشده است ومبادروزی که راهی دیگرمهمان ناخوانده این قسمت ازکوه شودولذت صعودازاین مسیرراهم ازمابگیرد.انشاالله که آن روزهیچگاه فرانرسد.

                   واقعاحیف نیست این طبیعت زیبانابودشود؟
                           
                      گل پامچال درساوالان-اردیبهشت88
                                                  

                                                      گلی رسته برسنگ-منطقه کرکری اردیبهشت 88
                                                                                     
                                                      سرچشمه رودخانه کرکری(karkari) اردیبهشت88