خانه | آرشیو | پست الکترونیک
حرمان

این وبلاگ من دیگرمتروکه ای بیش نیست.می دانم کسی سراغش نمی اید,سال به سال.چهارسالی می شودکه به روزنشده است.شایدهم پنج سال.می دانم کسی نوشته ام رانخواهدخواند.برای تومی نویسم.

امروزدرست دوهفته است که به مادرطبیعت سپردیمت.ازخاک به خاک.می دانی که همیشه ازدیدن مراسم خاکسپاری فراری بوده ام.بدتاثیری می گذاردروی روحیه ام.افسرده ام می کند.ولی اینبارگریزی نبود.بایدمی دیدمت.چندماه بودکه ندیده بودمت.این دیدارآخرراحتمابایدمی آمدم.چه مظلوم خوابیده بودی.قیافه ات چقدرمعصوم بود.گویی طفلی خوابیده است.

وه که سپردن یک جوان به آغوش سردخاک چه جانکاه است.این تنهادفن یک انسان نیست بلکه به گورسپردن هزاران آرزوست.رویاهایی که دفن می شوند.غنچه هایی که نشکفته پژمرده می شوند.وبلاگت راخواندم.چه رویاهای شیرینی داشتی.امروزیکی دروبلاگت کامنت گذاشته بودکه این وبلاگ چرابه روزنمی شود.اشک هایم بی اختیارسرازیرشد.مگرنمی دانیدکه این وبلاگ دیگربه روزنخواهدشد؟

قبول مرگ زمانی ساده تربود.ولی اینک بسیاردشوارترشده است.وبلاگی که به روزنمیشود,شماره ای که پاسخ نمی دهد,لپ تاپی که روشن نمی شود,جزوه هایی که ورق نمی خورند.کاش می شدزمان رابه عقب برگرداند.حرمان همزادماانسان هاست.حرمان چیزهایی که ازدست داده ایم.حرمان لحظه هایی که باهم سپری نکرده ایم.حرمان حرف هایی که نزده ایم.فرصت هایی که ازدست داده ایم.سال ها کنارهمیم وقدرلحظه های باهم بودن رانمی دانیم وبعدفراق فرامی رسدشمارش آغازمی گردد,یک هفته قبل اینموقع زنده بود.بعدمی شودیک ماه وبعدیک سال وبعدنسیان.نسیانی که همچون هوای گرگ ومیش غروب فرامی رسدوظلمت همه جارافرامی گیرد.

کاش می شدزمان رابه عقب برگرداند.ای کاش امروز همان صبحدم تابستانی بودکه باهم ازکناره آن رودخروشان داشتیم پایین می آمدیم.یادت هست چه مسیردشواری بود؟آن توله سگی که درآب افتاده بودهیچوقت ازیادم نمیرود.پسرک چوپان ازآب گرفته بودش وناامیدازحیاتش به کناری نهاده بود.چقدربرای آن سگ توله نارس تاسف خوردیم وناگهان معجزه ای رخ داد وتوله سگ شروع به نفس کشیدن کرد.یادت هست چه ذوقی کردیم؟توگویی شاهدزنده شدن مرده ای بادم مسیحا بوده ایم.آن سگ توله الان بایدبرای خودش سگ گردن کلفتی شده باشد.فاصله بین مرگ وزندگی همین است.تارمویی فقط.

یادت هست وقتی به آبشاررسیدیم هوس کردی درآبگرم کنارآن آبتنی کنی؟بارهاوبارهابه آن محل رفته ام ولی هروقت صحبت آنجامی شوددوتصویردرذهنم جان می گیرد.یکی مال سال های دوراست.وقتی نوجوانی بیش نبودم وپدرم من وبرادرم رابه آنجابرده بودودرقهوه خانه گلی که درکنارآبگرم بودبرایمان چای خرید.آن قهوه خانه چندسال بعدمتروکه شدوالان بیشترازچنددیوارفروریخته ازآن باقی نمانده است.دومی تصویرتوست که درمیان آن حوضچه سنتی نشسته ای ودرمیان بخاری که ازآب بلندمی شودهمچون پیکره ای مات به نظرمی رسی.

یادت هست گاه بازگشت آبمان تمام شدومادرآن سربالایی نفس گیرازتشنگی له له می زدیم وانقدرتشنگی آزارمان دادکه راهمان رابه طرف چشمه ای درکوه کج کردیم ووقتی ازنفس افتاده به کنارچشمه رسیدیم می خواستیم خودمان رابااب چشمه خفه کنیم.یادش به خیرآن چای کوهنوردی درکنارآن چشمه چقدرگوارابود.

چه روزهایی بود.مراتع سرسبز,چشمه های سرد,بوی گل های وحشی,چه چه پرندگان,آن مه غلیظ رازآلود.ماانسانهامیهمانی بیش نیستیم.می آییم ومی رویم.پدرانمان هم آمده اندورفته اند.دراین کوهستان زیسته اند.هرکس یادگاری ازخویش برجای نهاده است.یکی بسترجویباری راساخته آن دیگری راهی مالروازخویش به یادگارگذاشته ودیگری شایدنامی ونوشته ای برسنگ حک کرده است.لیکن درنهایت همه کوچیده اندوکوهستان ومادرزمین برجای مانده اند.گاهی که کنارصخره ای عظیم ازبادوباران یاتابش افتاب پناه گرفته ام ازخویش پرسیده ام که چندنفرتاکنون کناراین صخره آسوده اندیاکنارآن چشمه.هزاران هزارشاید.همه رفته اندوشایداستخوانی هم ازایشان برجای نمانده باشد.این کوهستان میزبان که هابوده است؟شاهان پهلوانان ونام اوران.می گویندزرتشت هم روزهای بسیاردراین کوهستان سپری کرده است.سنگ محراب درسبلان محل عباتش بوده است.

یادصعودمان به سبلان افتادم.فکرمی کنم تنهاصعودت به قله همان برنامه بود.درست است؟آن روزگرم تابستانی رابه یادمی آورم که باکوله های سنگین ازآن دره زیبابه طرف پناهگاه بالا می رفتیم.کنارآن آبشارکوچک چندعکس گرفتیم وبعدوقتی ازکنارعشایرمی گذشتیم یک سگ به توحمله کرد.خوب یادم هست اول صدای سگ راشنیدم وبعدفریادتووصدای برخوردعصایت به سگ.توجلوترازمابودی ووقتی به تورسیدیم سگ عقب رفته بودولی توکمی ترسده بودی.سرزنشت کردم که درکوه نبایدازهم جداشویم.یادت هست عصای کوهنوردی ات خم شده بودومن درستش کردم؟ناهارراکنارآن چشمه کوچک داخل دره خوردیم.آن دوکودک عشایررابه خاطرداری که به امیدشکلات معروف کوهنوردی تاآخرکنارمان نشستند؟

آن شب پناهگاه چقدرشلوغ بودومجبورشدیم دریک محل نامناسب چادربزنیم.شام تن ماهی داشتیم ولی من نتوانستم بخورم.هیچوقت درارتفاع نتوانسته ام خوب غذابخورم.ولی خوب یادم هست توبااشتهاشامت راخوردی.یادت هست آن کوهنوردان وقت ناشناس راکه ازساعت دوازده شب آهنگ صعودکردندوخواب رابرماحرام نمودند؟

هیچوقت ازمسیرپناهگاه خوشم نیامده است.مسیرپرازناکوهنوردانی است که آمده اندصعودرایک امتحانی بکنندواغلب این صعودازهمان شیب اول تمام می شودوازاین صعودناتمام جزچندکیلویی زباله برای کوه ارمغانی به جای نمی ماند.یادت هست آنهایی راکه همچون افرادمست پایین می آمدندوتلوتلومی خوردندودرنگاهشان می شدافسوس این راکه سبلان قبولشان نکرده خواند.

کمی مانده به خسته نباشیدتوهم کمی حالت خراب شد.یادت هست؟رنگت پریده بودونگرانی از اینکه نتوانی به قله برسی درنگاهت دیده می شد.ازخسته نباشیدتاسنگ محراب هردویمان حسابی اذیت شدیم.یادت هست آن آخرهادیگرقدم هایمان رامی شمردیم.

آن کوهنوردسمج رابه یادداری که چهاردست وپاخودش رابالا می کشید.آخرش هم کنارسنگ محراب بیحال افتاد.خانمش چقدرنگرانش بود.اگربه وضعیتش رسیدگی نمی کردیم خدامی داندممکن بودچه برسرش بیاید.

آن چوپان عشایریادت هست که درآن ارتفاع چه اشتهایی داشت؟هرکس هرچه می دادمی بلعید.چقدرخندیدیم.

چقدرخوشحالم که تنهاصعودت به کناردریاچه سبلان راباهم انجام داده ایم.هنوزبرق شادی ورضایتی راکه ازصعوددرچشمانت دیده می شدبه خاطردارم.کاش می شدیک باردیگرهمنوردم باشی.بلندشوهمنورددلم هوای کوه کرده.بدجور.می خواهم باکوه خلوت کنم.انقدربالابروم که جزمن کسی نباشد.دورازغوغای آدمیان بنشینم ویک دل سیرگریه کنم.

 

 

|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در چهارشنبه دوازدهم شهریور 1393 و ساعت 13:17 | 
غروب درسبلان

غروب خورشیدیکی اززیباترین مناظرطبیعی است ومنظره غروب درکوهستان زیبایی مضاعفی دارد.تصاویر

زیرازغروب خورشیددرکوه سبلان ومناطق اطراف آن تهیه شده است.


                                                                        منطقه تنگ-پاییزهشتادوهفت


                                                                       ارتفاعات آیقار-تابستان هشتادوهشت


                                                                        جانپناه سبلان-مردادهشتادوهشت


                                                                         جانپناه سبلان-مردادهشتادوهفت


                                                منطقه تنگ درشمال مشکین شهر-زمستان هشتادوهفت

                                                 ارتفاعات آیقار-زمستان هشتادوهفت

                                                منطقه زمین گرمایی-زمستان هشتادوهفت

 

                                               جانپناه سبلان-مردادهشتادوهفت

|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در چهارشنبه یازدهم آذر 1388 و ساعت 18:50 | 
پاییزدرسبلان

طبیعت کوه سبلان درایران کم نظیراست وهرفصل ازسال دراین ارتفاعات زیبایی خاص خودرادارد.پاییزفصل خزان وبه خواب رفتن طبیعت است وباسردشدن هواگیاهان کوهستان خشک شده وزمین به تدریج یخ می زند،حیوانات وحشی به مناطق کم ارتفاع ترکوچ می کنندوبارفتن عشایرودامهایشان سکوتی غریب برکوهستان حکمفرمامی شود.تصاویری پاییزی ازمناظراطراف سبلان تقدیم می شود.

                                       منطقه تندیرلی-مهرماه هشتادوهشت

                                       هوشنگ میدانی درشمال سبلان-آبان هشتادوهشت

                                        تندیرلی-مهرماه هشتادوهشت

                                       هوشنگ میدانی-آبان هشتادوهشت

|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در یکشنبه دهم آبان 1388 و ساعت 12:30 | 
اینجا خرسی مرده است

خبرکوتاه است.درخیاوچای خرسی مرده است.شب چهارشنبه(88/7/22)یکی ازدوستان این خبررامیدهدوتصاویری ازخرس راکه توسط موبایل گرفته است نشانم می دهد.تصاویرزیادواضح نیست ولی به یقین بیانگرضایعه بزرگی برای طبیعت است.جمعیت خرس درمنطقه بسیارکم شده وبه ندرت رویت می شود.باوجودکوهنوردی مستمردرسالیان اخیردراکثرارتفاعات منطقه ،تاکنون حتی دریک موردهم موفق به رویت خرس نشده ام.بهارامسال یک توله خرس توسط عشایرمنطقه کشته شدواین دومین تلفات گزارش شده این گونه باارزش جانوری می باشد.ظهرپنج شنبه بایکی ازدوستان برای دیدن خرس مرده به دره خیاوچای می رویم.خیاوچای دره ای چسبیده به شهراست وآمدن خرس تانزدیکی شهررخدادی عجیب ونادرمی باشد.خرس اصولا جانوری منزوی بوده وخصوصاازانسان وجوامع انسانی دوری می کند.دراین فصل ازسال ارتفاعات منطقه ازبرف پوشیده شده وخرس برای تغذیه به ارتفاعات پایینتر می آید،جایی که دراین زمان مملوازگله های گوسفندعشایراست وبرای این حیوان وخصوصاخرس های کم سن وسال بسیارخطرناک بوده وگاه به بهای جانشان تمام می شود.طبق گفته ها فاصله محل افتادن جسدخرس تا پارک جنگلی مشکین شهرحدودپانصدمتراست ولی مابه زحمت موفق به یافتن حیوان می شویم.شدیدا متاثرمی شوم.حیوان کم سن وسالی است وتنهااندکی ازیک سگ درشت هیکل بزرگتراست.باچشمانی باز نظاره مان می کندوبازبان بی زبانی فریادمی کشدکه چراو به کدامین گناه؟به راستی چرا؟انسان چه موجودبی رحمی است که این جاندارزیبارابرای هیچ کشته است ،واقعاهیچ زیرانه گوشتش قابل خوردن است تاشکم انسان آزمندی راسیرکندونه پوستش قابل فروش.پس چه می تواندباشددلیل این کشتاروحشیانه جزفرونشاندن آتش اشتیاق انسان به کشتن وخونریزی.

چندنفردیگرهم ازراه می رسندومن تاسف رادرچهره تک تکشان می بینم ولی چه سودازتاسف؟برای حفظ اندک باقیمانده حیات وحش منطقه سبلان به اقدامی قاطع نیازاست تاباایجادپناهگاه حیات وحش جلوی انقراض نسل حیوانات باقیمانده منطقه گرفته شود.قوچ ومیش وکل وبزسبلان سالهاست که منقرض شده اندواینک اگرنباشدعزم قاطع مسوولان منطقه برای حفاظت ازباقیمانده حیات وحش،خرس سبلان هم به یقین سرانجامی جز انقراض نخواهدداشت.عزمی که فعلا اثری ازآن دیده نمی شود.             والسلام

              چرا ؟

حیوان وحشی یاانسان...؟                                       

|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388 و ساعت 20:50 | 
تصاویری ازگل های وحشی سبلان

دامنه های کوه سبلان ازنظرگونه های گیاهی فوق العاده غنی بوده ودربین این گونه های گیاهی گل های وحشی جایگاه خاصی دارند.تصاویری ازاین گل های زیبا تقدیم می شود.

                                منطقه آیقار-تیرهشتادوهشت

                               گل لاله -دامنه های سبلان

                                منطقه آیقار-تیرهشتادوهشت

                               

                                             متطقه تنگ درشمال مشگین شهر-بهار88

                                  دامنه های سبلان -بهار88

                                  گلی رسته برسنگ-منطقه ساری گونی-مردادهشتادوهشت


                                                                     منطقه آیقار-شهریور88

|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در شنبه هجدهم مهر 1388 و ساعت 8:3 | 
گزارش صعودبه قله سبلان ازجبهه غرب
جمعه ،بیست ونهم مردادهشتادوهشت ساعت شش ونیم صبح مشکین شهررابه قصدصعودبه قله 4811
متری سبلان ترک می کنیم.قصدمان صعودازجبهه غرب است که دشوارتروطولانی ترازمسیرپناهگاه شرقی است.شروع این مسیرفوق العاده زیباازرضوان دره است وبرای رسیدن به رضوان دره بایدازروستای کوهستانی موییل گذشته ودرجاده زمین گرمایی ادامه مسیرداد.هواعالی است وهمه چیزحاکی ازصعودی به یادماندنی می باشد.کناردره ای موسوم به سیل دره سی ازاتوموبیل پیاده شده وکوله هاراجمع وجورمی کنیم.ساعت هفت ونیم حرکتمان رابرای رسیدن به قوردلی گول آغازمی کنیم.ازکوره راهی که ازکنارسیل دره سی تااواسط رضوان دره ادامه می یابدجلومی رویم.درسالیان قبل ازخودرضوان دره برای صعوداستفاده می کردیم ولی به دلیل شیب زیاددره انرژی زیادی ازکوهنوردتلف می شودومسیرکوره راه بهتراست.دراواخرکوره راه چشمه کوچکی قرارداردباآبی کم ولی خنک که غنیمتی است دراین ارتفاع.ازچشمه آب برمی داریم وکمی جلوتردرپناه سنگی بزرگ صبحانه می خوریم.ساعت یازده ونیم حرکتمان رابه طرف جانپناه ادامه می دهیم.درمسیرمان بایدازکنارقوردلی گول عبورکنیم.این
منطقه یکی اززیباترین منطق اطراف سبلان می باشد.درجنوب این برکه زیبا قلل هرم وکسراقراردارند ودرروبروقله سلطان ،مغروروسترگ قدعلم کرده است.کنارقوردلی گول استراحت کوتاهی می کنیم و
سپس دردره ای که بین کسراوهرم ازیکطرف وارتفاعاتی که به قله سلطان منتهی می شوند،ازطرف دیگرقرارداردادامه مسیرمی دهیم.این دره به هرم چال معروف است وادامه آن به یخچال عظیم هرم منتهی می شود.برای رسیدن به جانپناه سبلان بایدازجهت شمال ازاین دره خارج شده ووارددره دیگری شد موسوم به آیی یاتاقی به معنی محل خوابیدن خرس.هرچندکه درحال حاظراین نام بی مسمابه نظرمی رسد
واثری ازخرس دیده نمی شود.درحالیکه درگذشته خرس به وفوردرمنطقه وجودداشته ولی فعلاجوروستم
آدمیان جمعیت خرس رادرمنطقه آنقدرکم کرده است که مشاهده این حیوان زیبا وباشکوه اتفاقی بسیار
نادراست.هرچه ارتفاع زیادترمی شودصعوددشوارترمی گردد.مخصوصامسیری که برای خروج ازهرم چال وورودبه آیی یاتاقی بایدپیمودشیب زیادی داردوحسابی خسته مان می کند.ساعت سه ونیم بعدازظهردر
ابتدای دره آیی یاتاقی نهارمی خوریم.می دانم که این آخرین غذایی است که بااشتهاوراحت می خوریم ودرجانپناه جزغذایی سبک چیزدیگری نمی توان خورد.

                                                                              رضوان دره

                                          قلل هرم وکسراازآیی یاتاقی-بیست ونهم مردادهشتادوهشت

ساعت چهارونیم مسیررابه طرف جانپناه ادامه می دهیم.مسیرقوردلی گول به جانپناه به دلیل طولانی بودن معمولا خلوت است وتنهاگروهی که امروزاین مسیررابرای صعودانتخاب کرده گروه چهارنفره ماست.آیی یاتاقی مسیری سنگلاخ ونفسگیراست که تارسیدن به جانپناه آخرین ذره های انرژی ونفس کوهنوردراتمام می کند.خستگی شدیدرابه وضوح درچهره اعضای گروه می بینم وحال وروزخودم نیزبهترازآنهانیست.کم کم سردردوتیرگی رنگ ناخن هاکه ازعلائم کمی اکسیژن است ظاهرمی شود.ضربان شریانهادردرون جمجمه به راحتی قابل حس است وحتی می توان تعدادضربان قلب رابدون لمس شریانهای بدن شمرد.این علائم یادآوری می کندکه به ارتفاع 4000مترنزدیک می شویم.ازگروه چهارنفریمان یک نفراولین صعودخودرابه سبلان تجربه می کندوبااینکه نگران وضعیتش بودم ولی خوشبختانه تااین قسمت مسیرهیچ مشکلی نداشته.یکی دیگرازهمراهان آخرین بارهجده سال قبل صعودی به سبلان داشته واحساس می کنم ازارتفاع 4000 متربه بعددچارمشکل شده وازسردردوحالت تهوع وتنگی نفس شاکی است.دویست مترآخرتاجانپناه واقعانفسگیراست وهرچندمتریکباربایداستراحت کرد.کمی جلوتربه جوی کوچکی که ازیخچال کنارجانپناه سرچشمه می گیردمی رسیم ومن که شدیداتشنه ام خودرابه چندلیوان ازآب سردیخچال مهمان می کنم.آب این یخچال تنهاآب موجوددراین منطقه است وتمام کوهنوردان چاره ای جزاستفاده از آن ندارند.بالاخره ساعت هفت ونیم افتان وخیزان به جانپناه می رسیم.همان محل سال گذشته رابرای چادرزدن انتخاب می کنیم.محلی که فقط چندمترباعقاب سنگی معروف ساوالان فاصله دارد.پس ازنیم ساعت چادرآماده است ومابعدازگرفتن چندعکس ازغروب مهیای پخت شام می شویم.سوپ آماده جزوبهترین غذاهادراین ارتفاع زیاداست چون مصرف هرگونه غذای سنگین قطعاسبب استفراغ خواهدشد.هیچکس حال صحبت نداردوهمه به نوعی ازعوارض ارتفاع زیادرنج می برند.تهوع وسردردازشایعترین همراهان یک کوهنورددرجانپناه می باشند.بعدازخوردن شام درون کیسه خوابهادرازمی کشیم ولی دریغ ازساعتی خواب راحت.بااینکه قرص خواب آورخورده ام،تاصبح درحالتی بین خواب وبیداری سیرمی کنم.درشب های جانپناه همواره به این نتیجه می رسم که تنهاعشق است که می تواندشخص راازخانه گرم ورختخواب راحت خویش بیرون کشیده وبه چنین ارتفاعی بیاوردوتاصبح درمیان زوزه بادوسرماازیک طرف وسردردوتهوع وبیخوابی ازطرف دیگرآواره اش سازد.وچه بسیارکوهنوردانی که باخودگفته انداینبارآخرین بارمان است وشگفتاکه این آخرین بارهاهی تکرارمی شوندوتکرارمی شوندواین شدنی نیست مگربه نیروی عشق.اولین باری که ازاین مسیرصعودکردم ،به لطف راهنمایمان حتی چادری برای خواب نداشتیم وجانپناه هم مملوازکوهنوردومادرهوای آزادخوابیدیم ومن تاصبح درمیان سرمای زیرصفروشلاق بادسردجانپناه لرزیدم ولحظه ای خواب به چشمانم نیامدوهزاران بارسوگندخوردم که این صعودآخرین صعودم خواهدبودوعجباکه فرزندان آدم چه آسان پیمان می شکنندوسوگندفراموش می کنندوسالهااز آن صعودوآن سوگندمی گذردومن هرسال بازاینجاهستم وازسردردوتهوع وبیخوابی عذاب می کشم وتمام سال رامنتظرتیرومردادهستم وصعودی دیگرازمسیرجانپناه وگویی گمشده ای دارم که آنرتنهادراین محل خواهم یافت.

به هرروی شب راصبح می کنیم واعضای گروه کم کم ازکیسه خوابهایشان بیرون می خزند.

                                                        جانپناه غربی سبلان-شنبه سی مردادهشتادوهشت


                                         منظره غروب آفتاب درساوالان-بیست ونهم مردادهشتادوهشت

                                        سنگ عقاب(قارتال داشی)-سی مردادهشتادوهشت

                                         دریاچه سبلان-سی مردادهشتادوهشت

پس ازیک شب بیخوابی همه گیج اندوسست ،ولی کوه می خواندت وبایدرفت.صبحانه رامی خوریم ومحیای آخرین بخش ازصعودمی شویم.مسیرجانپناه به قله شیب زیادی دارد ونفس گیراست.یکی ازهمراهان صدمترازجانپناه دورشده ایم که حالش بدمی شودواستفراغ می کند،رنگ ورویش حکایت ازعدم توانش برای ادامه صعوددارد.پیشنهادمی کنم برگرددودرجانپناه منتظرمان باشد.می پذیردوسه نفرباقیمانده مسیرمان را به طرف قله ادامه می دهیم.200متراول راراحت بالا می روم ولی کم کم احساس می کنم که توانم به انتها رسیده است.نفسم بالا نمی آیدوهرچندمتریکبارمی نشینم واستراحت می کنم.جانپناه کوچک وکوچکترمی شود.هرم وکسراکم کم پایینترازما قرارمی گیرندومن مبهوت می شوم دربرابراینهمه زیبایی وشکوه.این کوه عظمتی داردبی بدیل وانسان بی اختیارمی شوددربرابرش وچه حقیرمی یابدخویشتن رادربرابرابهتش وگویی غرورانسان می شکندوسرفرودمی آوردوخودرامی سپاردبه نیروی وهم آلودش وغرق می شوددراین سکوت رازآلود.ومن خسته وازرمق افتاده قدم هایم را می شمارم وذره ذره خودرابالا می کشم تا شایددگرباره موفق به رسیدن به اوج این زیبای مغرورشوم.

دوستانم ازمن جلوزده اندومن خودرابه مهی که اطرافم رافراگرفته است سپرده ام وآرام جلومی روم .سه ساعت طول می کشدتا به قله برسم .ازروی توده بزرگی ازبرف یخ زده عبورمی کنم ودریاچه سبلان دربرابرم قرارمی گیردومن دربرابراینهمه زیبایی زانومی زنم ومبهوت وگنگ تنها به نظاره می نشینم.بسی شگفت انگیزاست وجوداین دریاچه فوق العاده زیبا دراین ارتفاع.دریاچه ای که به حق نگین ارزشمنداین کوهستان زیباست.نیم ساعتی کناردریاچه استراحت می کنییم .شگفتا که تمام خستگی انسان بادیدن این دریاچه ازتن برون می شودوگاه بازگشت نیز،آن زمان که ازدیدپنهان می شود،آرزویی جزدیدارمجددش دروجودمان نیست.موعدبازگشت است وما قله سبلان را پشت سرمی گذاریم وتا صعودی دیگربه خاطراتمان می سپاریمش.یک ساعت ونیم طول می کشدتا به جانپناه برسیم .رفیق درراه مانده مان رادرحالی می یابیم که ناراحتی ازصعودنیمه تمامش به وضوح درچهره اش پیداست ومن دلداری اش می دهم ودلگرمش می کنم به صعودی دیگر.وسایلمان راجمع می کنیم ومحیای بازگشت می شویم ومن برای آخرین باربرمی گردم ونظاره اش می کنم وزمزمه می کنم؛

دومان سالامات قال    داغ سالامات قال                     والسلام


|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در سه شنبه سوم شهریور 1388 و ساعت 13:42 | 
دشتی ازابر

قلم موی اعجازآورطبیعت گاه چنان تصاویری خلق می کندکه توصیف کامل زیباییشان بس دشواراست.جمعه دردامنه های سبلان شاهدیکی ازاین مناظرزیبابودم وتصاویری ازاین مناظرزیباراتقدیم عاشقان طبیعت می کنم.درحالیکه دراین چندروزهوای مشکین شهرابری وبارانی بودوبسیاری ازگروههای کوهنوردی برنامه صعودبه سبلان راتغییرداده بودندبه دامنه های کسراصعودکردیم وباکمال تعجب جنگلی ازابرمتراکم راکه شهررادربرگرفته بودمشاهده نمودیم درحالیکه حتی لکه ای ازابردرسبلان وجودنداشت. 

                               رضوان دره-بیست وسوم مردادهشتادوهشت

                              رضوان دره-بیست وسوم مردادهشتادوهشت

                             قله سبلان ازکنارقوردلی گول-88/5/23

|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در یکشنبه بیست و پنجم مرداد 1388 و ساعت 11:12 | 
کوهی ازبهشت
دراین بخش تصاویری ازکوه سبلان وسایرمناظرطبیعی اطراف مشکین شهرتقدیم می شود:

نمای سبلان ازنزدیکی آبگیرآت گولی-خردادهشتادوهشت

غروب درمنطقه زمین گرمایی مشکین شهر-بهمن ماه هشتادوهفت

آبشاری زیبادرشیروان دره-خردادهشتادوهشت

شیروان دره-خردادهشتادوهشت

دورنمای ارتفاعات آیقارازکنارکسراداغ-تیرهشتادوهشت

                           آبگیرصمدگولی-ارتفاعات آیقار-هشت خردادهشتادوهشت

برای مشاهده بقیه تصاویربه ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در شنبه دهم مرداد 1388 و ساعت 14:6 | 
گزارش صعودبه قله آیقارازمسیرتندیرلی

ممسیرصعودبه قله آیقارازطریق تندیرلی یکی اززیباترین مسیرهای کوهنوردی درکوههای اطراف مشکین شهرمی باشد.این مسیربه دلیل شیب ملایمش ومناظرزیبای اطرافش به یقین یکی ازبه یادماندنی ترین صعودهای هرکوهنوردی خواهدبود.درمورخه 88/4/26ساعت هشت صبح مشکین شهرراترک می کنیم.برای رسیدن به ابتدای مسیرصعودبایدبه روستای کوهستانی موییل که حدود15کیلومترباشهرفاصله داردرفته وبعدازرسیدن به روستاواردجاده خاکی شدکه برای تاسیسات زمین گرمایی ساخته شده است.بااینکه این راه خاکی تاخودمنطقه تندیرلی ادامه می یابدولی بعدازسایت آخرراه ناهموارمی شودوتردددرآن تنهابااتوموبیل های شاسی بلندمیسراست.

ساعت نه صبح اتوموبیل راکمی جلوترازسایت آخرزمین گرمایی متوقف کرده وبه طرف تندیرلی ادامه مسیرمی دهیم.بعدازحدودنیم ساعت برای صبحانه کنارچشمه ای توقف می کنیم.تندیرلی ازنظرمنابع آب زیرزمینی فوق العاده غنی می باشدوچشمه های بزرگ وکوچک به تعدادزیاددرمنطقه دیده می شوند.درواقع تندیرلی سرچشمه رودخانه خیاوچایی می باشدکه قسمتی ازآب شرب شهروآب زراعی تعدادزیادی ازروستاهای اطراف مشکین شهرراتامین می کند.این رودخانه ازتندیرلی شروع شده وازطریق دره خیاوچای تارودخانه قره سورفته وبه این رودمی ریزد.
ساعت ده حرکتمان راادامه می دهیم.بعدازدوساعت به محوطه اصلی تندیرلی می رسیم.هواعالی است وعطرگل های وحشی ازهرسوبه مشام می رسد.به دلیل اشباع بودن خاک ازآب این منطقه درفصول گرم سال کاملاسرسبزبوده وحتی درسال های خشکسالی هم سرسبزی خودراازدست نمی دهد.تنهامشکل تندیرلی چرای بیش ازحددام است که گاه تاحدانهدام مراتع جلومی رود.
ازتندیرلی چندین مسیربرای صعودبه قله آیقاروجودداردوتقریباازهرجهتی امکان صعودبه قله میسراست.نزدیکترین مسیرجلورفتن دردره ای است که تاآغازمخروط اصلی قله ادامه می یابدولی ادامه این مسیربدلیل ریزشی بودن دشواراست وبهتراین است که ازجهت جنوب ازدره خارج شده ومسیررابه سوی قله ادامه داد.زیباترین مسیرهم ازکنارآبگیرصمدگولی می گذرد.مخروط قله دراین جهت سنگلاخ بوده صعوداندکی دشواراست.
مامسیرآبگیرراانتخاب می کنیم.برای رسیدن به آبگیربایدازسمت راست ازدره خارج شد.دراین قسمت ازدره چندین چشمه زیباباآبی زلال وفوق العاده مطبوع وجوددارد.ساعت یک ونیم به کنارآبگیرمی رسیم که مانندهمیشه زیباوآرام است.ازسربالایی غرب آبگیربالارفته وبه محوطه مسطحی می رسیم که به مخروط قله منتهی می شویم.سنگهای بزرگی دراین مسیروجوددارندکه گویی تمامی ندارند.ساعت سه به قله می رسیم .تنهادیدارکنندگان قله آیقاردراین روزماهستیم.توقفی کوتاه درقله می کنیم .قله آیقارحدود3500 مترارتفاع داردوازقله مشکین شهروروستاهای اطراف به روشنی دیده می شود.دورنمای قلل کسراوهرم نیزازقله آیقاربسیارزیباست.
هنگام بازگشت ازقسمت جنوبی قله سرازیرشده وکمی جلوتروارددره تندیرلی می شویم.دراین قسمت توده های بزرگ برف وجودداردوراه رفتن برروی برف درتیرماه لذت دیگری دارد.ساعت چهارکناریکی ازچشمه های بیشمارتندیرلی برای نهارتوقف می کنیم.دل کندن ازاین طبیعت بینظیردشواراست ولی بایدبازگشت وماتندیرلی وآیقارراتافرصتی دیگروصعودی دیگرترک می کنیم.


                                     مخروط اصلی قله آیقار-88/4/26

                                     دورنمای کسراازقله آیقار-88/4/26

                                     تندیرلی بهشت گمشده سبلان-88/4/26
|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در چهارشنبه سی و یکم تیر 1388 و ساعت 21:8 | 
حیات وحش سبلان درآستانه نابودی کامل

رشته کوه سبلان درگذشته دارای حیات وحش غنی ومتنوعی بوده است.وجودمراتع سرسبزو
ومنابع غذایی کافی سبب شده بودگونه های جانوری گوناگونی درمنطقه حضورداشته باشند.
حتی وجوداین حیوانات به تعدادانبوه درمنطقه سبب نامگذاری قسمت هایی ازمنطقه به نام این جانوران شده بود.قله آیقار(به معنی برف خرس)،کوه دلی آیی(به معنی خرس دیوانه)،دره آیی یاتاقی(به معنی محل خواب خرس)،برکه جیران گولی(به معنی آبگیرآهو)،برکه مارال گولی (به معنی آبگیرمارال)،جنوارداغی(به معنی کوه گرگ)ازجمله این مکان هامی باشند.
خرس سبلان درگذشته به تعدادفراوان درکل رشته کوه سبلان وجودداشته وسالمندان منطقه داستانهاازبرخوردشان باخرس برای نقل کردن خواهندداشت.گله های کل وبزکوهی وقوچ ومیش وحشی درکوه سبلان وحتی منطقه آیقاربه وفوروجودداشته اند.انواع گونه
های کبک،عقاب وسایرپرندگان بزرگ آسمان ساوالان رابه تسخیردرآورده بودند.ساوالان بانعره خرس هایش ،بلندپروازی عقاب هایش وجست وخیزآهوانش شناخته می شد.
قهقهه کبک های سبلان زمانی نه چندان دوردرجای جای این کوه زیبابه گوش می رسید.
ازآنهمه شکوه وزیبایی چه برجای مانده است؟چه برسرحیوانات سبلان آمده است؟چرادیگر
نعره خرس سبلان شنیده نمی شود؟چرادیگرحتی نشانه کوچکی ازبزکوهی سبلان دیده نمی شود؟عقاب طلایی که زمانی فرمانروای آسمان ساوالان بوداینک کجاست؟
قصه کوهی رابشنویدکه زمانی میزبان مهمان های بی آزاروزبان بسته ای بودکه به اوپناه آورده بودند.درکنار صخره های بلندش پناه می گرفتند،مهمان چشمه های سردش ومراتع
سرسبزش می شدندوهرصبحدم باطلوع خورشیدسرودزندگی می خواندند.این مهمانان کوه
رامادرخودمی دانستندوحرمتش رانگاه می داشتند.وناگاه مهمان ناخوانده ای دراین کوه پدیدارشد.اوکوه راازآن خویش می دانست وهمه چیزرابرای خودمی خواست.مهمان ناخوانده نه تنهاخودرامالک کوه بلکه مالک مهمانان دیگرکوه می دانست.اوحیوانات خودرابه کوه آوردوهمه جارابه تسخیردرآورد.هرچه مهمان ناخوانده جلوترمی آمدمهمانان کوه به قسمت های صعب العبورترپناه می بردند.مهمان ناخوانده کم کم طمع به گوشت وپوست
مهمانان کوه کردوخونریزیهاآغازشد.مهمانان کوه هرروزکم وکمترمی شدند.مهمان ناخوانده برای تسهیل رفت وآمدخودوحیوانات دست آموزش شروع به ساختن راه درجای جای کوه کردوغرش ماشین های راهسازی کوه رابه لرزه درآورد.مهمانان کوه دیگرجایی برای پنهان شدن هم نداشتندوشکوه به کوه بردندولی ازدست کوه هم کاری برنمی آمدواین پایان کارمهمانان کوه بود.مهمان ناخوانده باخودمرگ ونیستی آورده بود.هدیه اوبه کوه پلشتی بود.ظروف یکبارمصرف بودوقوطی کنسرو.شیشه بودوآهن .وراههای پرپیچ وخمی که کمرکوه راشکستند.آنهمه زیبایی به تاراج رفت.سرودزندگی درکوهستان به سکوتی مرگباربدل شدکه تنهاگاهی باغرش اتوموبیل های غول پیکرشکسته می شد.
واین بودداستان سبلان وحیواناتش.
خودرافریب ندهیم.بانوشتن نام قوچ ومیش برروی تابلوهای فلزی به عنوان حیوانات موجوددرسبلان نمی توانیم انقراض این حیوانات زیباراپنهان کنیم.قوچ ومیش وکل وبزسبلان سالهاست که درمنطقه رویت نشده اند.دیگردیرشده است .آنگاه که شکارچیان بابی رحمی تمام کوههارابه دنبال آخرین بازمانده های این حیوانات می کاویدندبایدکاری می کردیم.آنگاه
که راههای عشایری بدون مطالعات زیست محیطی درمورداثراتشان برمنطقه،کوههارامی شکافتندبایدکاری می کردیم.اینک خرس سبلان هم می رودکه به سرنوشت بزسبلان گرفتارشود.شایدتنهاشانس خرس حرام گوشت بودن آن است چه اگرحلال گوشت بودآدمیان
آزمندمدت هاقبل کارش راساخته بودندوبه تاریخش سپرده بودند.بیاییدبرای آخرین بازمانده های حیات وحش سبلان کاری کنیم.ایجادپناهگاه حیات وحش تنهاراه برای نجات حیوانات منطقه ازانقراض کامل است واگراندکی درنگ کنیم جزشرمساری دربرابرآینده گان نصیبمان نخواهدشد.
                                                                                                                           والسلام                                                      
                                                                                                       
                                                                   اززیبایی های حیات وحش سبلان-جنوارداغی-88/4/16
|+| مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط جلال محمد حسینی در سه شنبه بیست و سوم تیر 1388 و ساعت 11:58 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar